Organizacje HIV i AIDS na świecie
Problem HIV/AIDS zjednoczył międzynarodową społeczność - jak grzyby po deszczu zaczęły powstawać organizacje krajowe i międzynarodowe skupione nad problemem, a ważne agendy pozarządowe wpisały to do pilnych działań. Tylko wspólne działania mogły coś zdziałać.
UNAIDS – Wspólny Program Narodów Zjednoczonych ds. HIV/AIDS. Agenda dostarcza wszelkich informacji wszystkim krajom, cały czas monitoruje zagrożenie wirusem. Stara się także mobilizować społeczeństwo do działania na rzecz przeciwdziałania pandemii HIV/AIDS oraz zapobiegania wykluczeniu społecznemu osób seropozytywnych.
WHO – program zakażenia wirusem HIV mający środki i przeprowadzający kampanie w celu zapobiegania wirusowi w Europie i na świecie, (jako dwa oddzielne projekty).
UNICEF – Ochrona dzieci ma programy służące zapobieganiu zarażaniu najmłodszych wirusem HIV – są one skierowane bezpośrednio do dzieci, a także do kobiet w ciąży będących nosicielkami wirusa, by znalazły się pod opieką lekarzy celem zminimalizowania przeniesienia wirusa na noworodka.
UNESCO – Ochrona młodzieży. Skupia w sobie wiele inicjatyw związanych z różnymi dziedzinami życia prowadzonych, aby uchronić młodzież przed zakażeniem. W przypadku nastoletnich nosicieli, pokazuje ścieżki, jakimi należy się poruszać, aby jak najdłużej żyć oraz nie być zagrożeniem dla innych.
Bank Światowy ma kilka programów społeczno-gospodarczych, które pomagają w finansowaniu polityki prozdrowotnej badań nad wirusem. Pieniądze z tego źródła trafiają do różnych sektorów jak m.in. edukacja, zdrowie, transport itp.
Światowy Fundusz do walki z AIDS – celem tej organizacji jest pozyskiwanie jak największych funduszy na walkę z wirusem. Organizacja ta działa również na rzecz zapobiegania malarii oraz gruźlicy.
Te wszystkie duże organizacje nie mogłyby w stanie działać skutecznie, gdyby nie były powiązane z organizacjami działającymi we wszystkich niemal państwach świata. Fundusze przekazywane są do konkretnych działań – część idzie na informacje, co jest bardzo ważne w przypadku takiego wirusa jak HIV, część (i to duża) na badania nad lekami i szczepionką, oraz kolejna część na bezpośrednią pomoc chorym – szczególnie jest ona potrzebna krajom trzeciego świata, gdzie wirus rozprzestrzenia się najszybciej i to nie tylko w tzw. grupach ryzyka (narkomanii i homoseksualiści).
Istnieją również działania międzynarodowe o zakresie bardziej lokalnym – Włochy, Hiszpania, Czechy, Rumunia i Polska opracowały interaktywną i dostępną dla wszystkich platformę edukacyjną, dzięki której będzie odbywał się e-learning na temat AIDS ( www.e-aids.ro). Wymienione wyżej organizacje to tylko część światowego działania – bardzo dużo w tej sferze robi Komisja Europejska – z tego źródła płynie bardzo dużo funduszy, zarówno na działania w Europie, jak i na całym świecie – wystarczy tylko wspomnieć, że w latach 2003-2006 aż 55% Światowego Funduszu Walki z AIDS pochodziło od Komisji Europejskiej.
