Norwegia
Norwegia to szóste państwo, które zdecydowało się tak nagiąć prawo by zrównać gejów z osobami czy jednostkami heteroseksualnymi.
To, co wyróżnia Norwegię spośród innych krajów, w których zdecydowano się na równe traktowanie gejów z osobami zdeklarowanymi, jako hetero, to także fakt, iż gej ma prawo zostać luterańskim pastorem. Decyzja ta ucieszyła niezmiernie środowiska gejowskie, które do tej pory miały zakaz „wchodzenia” do władz kościelnych i obejmowania jakichkolwiek funkcji kościelnych. Od roku 2007 sytuacja ta zmieniła się na korzyść gejów. Oznacza to, że każdy czynny gej, będzie mógł swobodnie kandydować na funkcje pastora, diakona, wikariusza i kantora.
Teoretycznie większość społeczeństwa norweskiego, opowiada się za gejami i lesbijkami dając im równe prawa, ale nie wszędzie tak jest. Bywają rodziny oraz regiony tego kraju, gdzie nadal uważa się homoseksualizm za chorobę – mało tego chorobę uleczalną. Wielu gejów jest, więc poddawanych różnym zabiegom, które mają na celu zmianę jego orientacji z homo na hetero. Metody „leczenia” gejów w niektórych rejonach Norwegii polegają na przykład na zmuszaniu gejów do ślubu z partnerką heteroseksualną. Ma to na celu „przemianę” chorego geja w „zdrowego” obywatela norweskiego. Inną dość ciekawą „metodą leczenia” gejów jest też wysyłanie ich na krótkie „wakacje” poza granice miasta, w jakim żyją. Władze mają obowiązek odebrania przy tym dokumentów gejom, co ma udaremnić próbę czy chęć ucieczki. Taka swego rodzaju izolacja ma także na celu „wyleczenie” chorego geja. Bardzo często młodzi geje są też wysyłani na przymusowe obozy wojskowe, gdzie za pomocą ciężkich ćwiczeń i prac fizycznych, gej ma też „wyzdrowieć”.
Norwegia jest także krajem, w których bardzo wielu gejów popełnia samobójstwa nie mogąc zaakceptować swojej inności i nie umiejąc odnaleźć się w tej całkiem nowej dla nich rzeczywistości.
