Geje nie chcą ślubów
Czasami w Polsce pada stwierdzenie, że przecież wszystko można załatwić testamentem; ale osoby niespokrewnione ze sobą muszą zapłacić od spadku podatek. Para gejowska nie może mieć wspólnego mieszkania z gminy, ponieważ w takim mieszkaniu można zazwyczaj zameldować tylko współmałżonka i dzieci, ewentualnie rodziców.
Jakie są doświadczenia państw, w których małżeństwa homoseksualne są dozwolone?
Przypomnieć należy tu, że to: Holandia, Wielka Brytania, Norwegia, Belgia i Szwecja. Sytuację można określić krótko; tłoku w urzędach nie widać. Należy stwierdzić tu jedno: wbrew poczuciu naszego społeczeństwa homoseksualizm wcale nie jest przyjmowany bezkrytycznie i geje czy lesbijki wcale nie są tam akceptowani przez większość – co więcej są przedmiotem drwin i kpin ze strony społeczeństwa, a otwartą niechęć w wielu przypadkach, szczególnie w UK hamuje to zapis prawa karzący za wszelką dyskryminację.
W mniejszych środowiskach, w krajach, gdzie związki gejowskie są dozwolone, przed takim ślubem istnieje bariera opinii społecznej – drobnomieszczaństwo jest cechą prowincji tych nowoczesnych wydawałoby się państw, dlatego najczęściej śluby zawierane są w wielkich miastach, gdzie opinia społeczna nie zagląda nikomu tak mocno w życie. W małym środowisku związek zawarty formalnie potwierdza to, co jest domysłem – brak papierka pozostawia zawsze niedomówienie. W Internecie można znaleźć między innymi informacje ze Szwecji, gdzie po wprowadzeniu legalizacji związków homoseksualnych bardziej ślubami zainteresowały się lesbijki aniżeli geje.
Problem związków homoseksualnych to także problem uznawania tych związków w krajach, gdzie przepisy nie pozwalają na związanie się z osobą tej samej płci – dotyczy to spraw czysto życiowych np. podczas pobytu w szpitalu lekarze przekazują informacje tylko rodzinie i tu pojawia się pierwszy schodek prawny…..
Pozdrawiam